Moskwa to najbardziej reprezentacyjne i nowoczesne miasto Rosji. Stolica tak ogromnego kraju musi posiadać monumentalne zabytki, ciekawe atrakcje i interesujące sposoby na to, by lepiej poznać kulturę naszych sąsiadów ze Wschodu, szczególnie podczas turystycznego wyjazdu do Rosji.
Co warte jest szczególnej uwagi?
Za najbardziej charakterystyczny symbol Moskwy uważa się oczywiście Kreml. To robiący wrażenie gród warowny, który do dzisiaj pełni funkcję siedziby prezydenta Rosji. Kreml obejmuje swym zakresem liczne sobory, pałace, a także cerkwie. Warta zobaczenia jest Wieża-Dzwonnica Iwana Wielkiego, pod którą znajduje się największy dzwon na świecie – ważący ponad 200 ton Car. Pod murami Kremla odpocząć można zaś w Parku Aleksandrowskim. To właśnie ten iście królewski ogród, stworzony na polecenie cara, stanowi miejsce akcji powieści „Mistrz i Małgorzata”. Po zwiedzeniu jeszcze innych tajemnic Kremla, warto udać się do dzielnicy Arbat, której artystycznego charakteru nadają uliczni śpiewacy, malarze, a także poeci. Arbat to zbiór urokliwych kamienic, restauracji, kawiarni oraz sklepów z pamiątkami. Ulica oferuje również wiele ciekawych i kulturalnych miejsc, takich jak Muzeum Puszkina, Muzeum Architektury czy Muzeum Fiodora Szalapina – jedno z nowszych, poświęcone osobie znanego operowego śpiewaka.
Poznawanie sakralnych zabytków
Moskwa słynie z mnogiej ilości cerkwi, soborów i innych budowli o charakterze sakralnym. Jedną z najsłynniejszych jest Cerkiew Chrystusa Zbawiciela. To miejsce pełne fantazyjnej architektury oraz przepychu. Cerkiew mierzy ponad 100 metrów, a jej budowa trwała wiele lat. Innym symbolem Moskwy jest Sobór Wasyla Błogosławionego. Świątynia znajduje się na Placu Czerwonym, tuż obok Kremla. Oryginalność jej wyglądu to przede wszystkim wielobarwna fasada, kolorowe kopuły oraz kilka strzelistych wież o różnej wysokości. Sobór tylko z pozoru wydaje się być zbudowany na chaotycznym planie. W rzeczywistości, jest to dość uporządkowane rozmieszczenie aż dziewięciu głównych kaplic. Sobór uzyskał swój kolorowy wygląd już w XVII wieku.